Dielli lëshoi një sinjal të pandërprerë si kurrë më parë — ja çfarë dihet deri tani

Ylli ynë mëmë vazhdon të mahnisë komunitetin shkencor me fenomene si ky që po diskutojmë sot, të cilat nuk kanë një shpjegim të qartë. Imagjinoni habinë e astronomëve kur një rrjedhë valësh radioje, fillimisht e ngatërruar me lëkundjet e zakonshme dhe të shpejta diellore, vazhdoi të rrezatonte energji në hapësirën e thellë për gati tre javë rresht, pa ndërprerje. Megjithatë, kjo është pikërisht ajo që ndodhi dhe, të themi të drejtën, një fenomen si ky nuk ishte regjistruar kurrë në historinë e vëzhgimeve astronomike.

E gjitha filloi më 21 gusht 2025, kur instrumentet kapën atë që dukej të ishte një emetim normal dhe rutinë. Zakonisht, këto pulse zbehen brenda pak orësh ose, më së shumti, disa ditësh, por këtë herë sinjali mbeti aktiv për një periudhë mbresëlënëse prej 19 ditësh rresht, duke thyer rekordin e mëparshëm prej vetëm pesë ditësh.

Kapja e kësaj ngjarjeje të jashtëzakonshme kërkoi jo më pak se katër anije hapësinore, të koordinuara në kohë të ndryshme, por që konfirmuan origjinën e fenomenit. E para që ngriti alarmin ishte Solar Orbiter, sonda e krijuar nga Agjencia Hapësinore Evropiane dhe NASA. Më pas, stafeta iu kalua Sondës Diellore Parker, e njohur për fluturimet e saj të afërta në atmosferën diellore, dhe satelitit Wind, i cili analizon erën diellore. Në fund, pamja përfundimtare elektromagnetike erdhi nga STEREO-A, një mision i specializuar në studimin e stuhive diellore.

Por pyetja që i shqetëson të gjithë është: nga erdhi kjo këmbëngulje e pabesueshme? Ekspertët në Qendrën e Fluturimeve Hapësinore Goddard të NASA-s, duke analizuar të dhënat dhe duke krahasuar orbitat e anijeve kozmike, e gjetën burimin në një strukturë në koronën diellore të quajtur “helmet streamers”. Këto janë, në thelb, unaza magnetike të mëdha në formë hinke, në të cilat bllokohet plazma jashtëzakonisht e nxehtë, e cila më pas shtrihet në hapësirën e thellë në bishta të gjatë.

Sipas studiuesve, energjia për ta mbajtur sinjalin aktiv për kaq gjatë do të kishte ardhur nga një sekuencë e ngushtë prej tre nxjerrjesh të fuqishme të masës koronare, të gjitha të ndodhura në të njëjtën zonë. Lajmi i mirë është se valët e radios që na arritën janë plotësisht të padëmshme për jetën në Tokë.