Pse disa njerëz ecin nëpër shtëpi ndërsa flasin në telefon? Arsyeja pse e bëjnë këtë pa e kuptuar është…

Telefoni bie, përgjigjesh dhe, pa e kuptuar, pas pak minutash e gjen veten duke ecur nga njëra dhomë në tjetrën. Nuk ke ndonjë destinacion dhe as diçka konkrete për të bërë. Thjesht ecën ndërsa flet. Për disa njerëz kjo ndodh pothuajse në çdo telefonatë. Mund të bëjnë xhiro nëpër dhomë, të shkojnë nga kuzhina në sallon dhe të rikthehen përsëri në të njëjtin vend. Sapo telefonata përfundon, përfundon edhe ecja.

Por pse e bëjmë?

Biseda dhe lëvizja mund të lidhen më shumë nga sa mendojmë. Të folurit nuk është një aktivitet që përfshin vetëm gojën. Kur komunikojmë ballë për ballë, përdorim spontanisht duart, ndryshojmë pozicionin e trupit, shprehim emocione përmes fytyrës dhe reagojmë fizikisht ndaj personit përballë. Gjatë një telefonate, pjesa vizuale e komunikimit zhduket, por impulsi për të lëvizur mund të mbetet. Prandaj, edhe pse personi tjetër nuk mund të na shohë, mund të vazhdojmë të bëjmë gjeste me duar, të ndryshojmë shprehjen e fytyrës dhe të ecim nëpër dhomë.

Lëvizja mund të shoqërojë mënyrën se si mendojmë

Ke vënë re se ecën më shumë kur telefonata bëhet interesante apo kur po përpiqesh të shpjegosh diçka? Kjo nuk është domosdoshmërisht rastësi. Aktiviteti fizik dhe proceset mendore nuk funksionojnë gjithmonë të ndara nga njëra-tjetra. Për disa njerëz, lëvizja e lehtë mund të shoqërojë përqendrimin dhe rrjedhën e mendimeve. Kjo mund të shpjegojë pse dikush që qëndron i ulur në fillim të telefonatës ngrihet instinktivisht sapo biseda bëhet më intensive.

Mund të jetë një mënyrë për të shkarkuar energjinë

Jo çdo telefonatë është e qetë. Mund të jesh duke folur për një problem në punë, duke debatuar me dikë, duke pritur një lajm të rëndësishëm apo duke biseduar me një person që të emocionon. Në këto situata mund të ndihemi më të aktivizuar fizikisht. Në vend që të qëndrojmë ulur, trupi kërkon lëvizje. Prandaj, sa më emocionuese apo stresuese të jetë biseda, aq më shumë mund ta gjesh veten duke bërë xhiro nëpër shtëpi.

Pse bëjmë gjeste edhe pse askush nuk na sheh?

Kjo është një tjetër pjesë interesante e telefonatave. Mund të tregosh me dorë drejt diçkaje, të ngresh vetullat, të tundësh kokën apo të hapësh krahët ndërsa thua: “Nuk e besoj!”. Personi tjetër nuk sheh asgjë prej këtyre.

Megjithatë, gjestet janë aq të lidhura me mënyrën tonë të të folurit sa mund të shfaqen edhe kur nuk ekziston një audiencë vizuale. Në njëfarë mënyre, trupi vazhdon të sillet sikur biseda po zhvillohet ballë për ballë.

Edhe zakoni luan rol

Nëse ke vite që ecën sa herë flet në telefon, sjellja mund të jetë kthyer thjesht në rutinë. Truri mund ta lidhë telefonatën me lëvizjen dhe, sapo fillon biseda, ngrihesh pothuajse automatikisht. Kjo është arsyeja pse disa njerëz mund të mos e kuptojnë fare se po ecin derisa dikush tjetër t’ua vërë në dukje.

Të ecësh gjatë një telefonate nuk do të thotë se je nervoz apo se nuk mund të qëndrosh në një vend. Arsyet mund të ndryshojnë nga një person te tjetri dhe madje nga një telefonatë te tjetra. Ndonjëherë është energji, herë të tjera përqendrim dhe në shumë raste thjesht zakon. Por herën tjetër që të mbyllësh telefonin dhe të kuptosh se ke bërë dhjetëra xhiro nga divani te kuzhina pa asnjë arsye të dukshme, të paktën do ta dish se nuk je i vetmi.