Dosjet e Pentagonit për UFO, pse përmendet Gjermania?

Prej vitesh, “The New York Times” ka ndjekur publikimin e dosjeve amerikane mbi UFO-t. Dokumentet e sapoaksesueshme shkojnë përtej thjesht vëzhgimeve, duke u rikthyer në kohën e Luftës së Dytë Botërore dhe duke përmendur vazhdimisht Gjermaninë, shkruan Euronews.

Objekte që lëshojnë dritë në qiell, raporte ushtarake misterioze dhe dosje të mbajtura të mbyllura për dekada të tëra: dokumentet e sapopublikuara mbi UFO-t ofrojnë një pasqyrë të disa prej rasteve më të pashpjegueshme të dekadave të fundit.

Një fokus kryesor i këtyre dosjeve historike janë raportet e pilotëve aleatë nga muajt e fundit të Luftës së Dytë Botërore. Ata përshkruanin objekte fluturuese që lëshonin dritë dhe lëviznin me shpejtësi të madhe, të cilat shoqëronin avionët e tyre mbi Gjermani. Këto dukuri u bënë të njohura më vonë si “Foo Fighters”.

Në dosje thuhet fjalë për fjalë:

Natën e 22 dhjetorit 1944, dy drita u ngritën nga toka pranë një avioni të Skuadronit të 415-të të Avionëve Luftarakë të Natës, u ngjitën në lartësinë e tij, zunë pozicion pas bishtit të tij për rreth dy minuta dhe më pas “u larguan sërish” sipas ekuipazhit, gjithnjë nën “kontroll të plotë”. Radari tokësor konfirmoi se nuk kishte avionë armiq në afërsi.

Për takime të tilla u raportua në mënyrë të përsëritur. Gjatë një periudhe gjashtëjavore, ekuipazhet e Skuadronit të 415-të, ndërsa fluturonin mbi Gjermani dhe Francë, folën për drita me ngjyrë të kuqe, jeshile, portokalli dhe qelibari, të cilat fluturonin në formacion me avionët e tyre, kryenin manovra shmangëse dhe afroheshin deri në rreth 30 metra largësi. Pilotët i quanin këto dukuri “Foo Fighters”.

Ministria Britanike e Aviacionit i shqyrtoi raportet dhe, në një memorandum të klasifikuar si sekret në mars të vitit 1945, arriti në përfundimin se “e gjithë çështja mbetet ende njëfarë enigme”.

Pavarësisht kësaj, pilotët raportuan gjithashtu se kishin parë një cilindër alumini me gjatësi rreth 3,6 metrash, në një lartësi prej rreth 2.700 metrash.

Kur u qëllua nga avionët, objekti e humbi pjesërisht formën dhe shfaqi një efekt drite të kuqe, por nuk u shkatërrua. Shërbimet e zbulimit e klasifikuan atë si një “bombë kundërajrore” (flak bomb) me origjinë gjermane.

Askush nuk mundi të jepte një shpjegim të qartë për dritat misterioze. Dosja mbeti e klasifikuar si sekret për 80 vjet.

Ushtria shqyrtoi disa shpjegime të mundshme. Një ide ishte se ato mund të ishin armë sekrete gjermane të panjohura më parë ose avionë eksperimentalë me sisteme të reja shtytëse me raketa apo motorë reaktivë. Megjithatë, hetimet nuk gjetën prova përfundimtare për këtë.

Raportet e deklasifikuara të FBI-së, “UFO-t naziste”

Materiali i publikuar përfshin gjithashtu dokumente historike të FBI-së nga vitet 1940 dhe 1950, në të cilat shfaqen raporte mbi zhvillimet e supozuara gjermane të mjeteve fluturuese në formë disku.

Disa nga këto referenca lidhen me projekte të mundshme kërkimore sekrete në zonën e Berlinit dhe në rajone pranë kufirit austriak.

Megjithatë, këto raporte nuk vijnë nga hetime teknike apo dosje ushtarake të konfirmuara, por bazohen kryesisht në deklarata informatorësh, thashetheme dhe informacione të inteligjencës nga periudha e menjëhershme e pasluftës. Prandaj, ato pasqyrojnë kryesisht pistat që autoritetet zgjodhën të ndiqnin në atë kohë.

Dokumentet nuk ofrojnë prova se Gjermania naziste zhvilloi realisht “disqe fluturuese” funksionale me performancë të jashtëzakonshme fluturimi.

Historianët i vendosin shumë nga këto histori në kontekstin e spekulimeve rreth armëve sekrete gjermane, luftës psikologjike dhe kërkimit të Aleatëve për teknologji të avancuar gjermane.

Në memorandumet e SHAEF-it dhe të Ministrisë së Aviacionit të viteve 1944/45, ka përshkrime të përsëritura ndër të tjera të dritave me ngjyrë të kuqe, jeshile, portokalli dhe qelibari, të cilat dukeshin se lëviznin në mënyrë të kontrolluar, fluturonin në formacion me avionët dhe në disa raste u afroheshin atyre në distancë të shkurtër.

Disa vëzhgues raportojnë për objekte në formë maje shigjete. Pavarësisht këtij diversiteti, përsëriten disa modele të caktuara: shumë nga mjetet e përshkruara duket se nuk kanë krahë, rotorë apo sisteme shtytëse konvencionale të dukshme.

Ato gjithashtu thuhet se zotërojnë karakteristika të pazakonta – si qëndrimi pezull në ajër pa lëvizur dukshëm, përshpejtimet e papritura ose manovrat e fluturimit që janë të vështira për t’u shpjeguar duke përdorur teknologjitë e njohura.

Forma të ndezura, manovra fluturimi të panjohura

Hetime të mëvonshme, të tilla si programi i Forcave Ajrore Amerikane, Projekti Libri Blu (1947–1969), dokumentuan gjithashtu një gamë të gjerë raportesh shikimi. Vëzhguesit përshkruan, ndër të tjera, forma gjeometrike të ndezura, objekte në formë disku ose në formë shigjete, si dhe fenomene pa krahë, rotorë ose sisteme shtytëse konvencionale të dukshme.

Disa raporte flisnin për objekte që dukeshin sikur qëndronin pezull të palëvizshme në ajër, përshpejtoheshin papritur ose kryenin manovra fluturimi që ishin të vështira për t’u pajtuar me teknologjitë e aviacionit të njohura në atë kohë.

Krahas dokumenteve historike, arkivat përmbajnë dosje të shumta nga vitet më të fundit. Që nga zbulimi publik i programit të Pentagonit AATIP (Programi i Identifikimit të Kërcënimeve të Avancuara Hapësinore) në vitin 2017, Shtetet e Bashkuara kanë zgjeruar hetimet e tyre në të ashtuquajturat UAP (Fenomene Anomale të Paidentifikuara).

Departamenti i Mbrojtjes ka krijuar struktura të reja për regjistrimin dhe vlerësimin e vëzhgimeve të pazakonta nga personeli ushtarak.

Pentagoni ka publikuar gjithashtu disa regjistrime të klasifikuara më parë të objekteve fluturuese të panjohura, duke përfshirë video të bëra nga pilotët e Marinës në vitet 2004 dhe 2015, fenomenet e të cilave fillimisht nuk mund të identifikoheshin qartë.

Në disa dokumente, personeli ushtarak raporton gjithashtu ankesa fizike pas takimeve të afërta, të tilla si të përziera, dhimbje koke, acarim të lëkurës ose simptoma neurologjike.

Ajo që fshihet pas këtyre vëzhgimeve të pashpjegueshme mbetet e diskutueshme deri më sot. Shpjegimet variojnë nga fenomene të njohura teknologjike dhe keqkuptime deri te hipoteza shumë më të gjera.

Kjo transparencë e re në trajtimin e dosjeve të Pentagonit po vëzhgohet nga afër edhe në Evropë. Ekspertët e sigurisë dhe mbrojtjes po ndjekin iniciativat e SHBA-së, pasi fenomenet e pazakonta në hapësirën ajrore po shihen gjithnjë e më shumë si një çështje e mundshme sigurie dhe inteligjence.

Midis historisë dhe spekulimeve

Dosjet e publikuara rishtazi nxjerrin në pah mbi të gjitha një gjë: interesi për fenomenet e pazakonta ajrore daton shumë kohë më parë dhe është i lidhur ngushtë me ngjarje historike si Lufta e Dytë Botërore. Gjermania shfaqet në dokumente, por dosjet nuk ofrojnë prova për anije kozmike jashtëtokësore ose “disqe fluturuese” sekrete gjermane.

Përkundrazi, ato dokumentojnë se si forcat e armatosura dhe shërbimet e inteligjencës kanë kaluar dekada duke u përpjekur të shpjegojnë vëzhgime të pazakonta – dhe se si mite të qëndrueshme kanë lindur prej tyre deri në ditët e sotme.